XPERIMENS TOO

..dee-tee...

2012-01-14T16:18:00.004+01:00

twee ééntjes: één elfje

drie tweetjes: drie eendjes

één eentje en twéé elfjes...

één eentje en twee eendjes...

......

...sunset....

2011-09-06T22:56:00.002+02:00

De zon,

toont haar mooiste kleurenwaaier,

als ze verdwenen is.

'Smile'

2010-10-07T12:08:00.007+02:00

In de verre nevels,

van weten en zijn
daar leeft mijn meester;
daar waar tijd noch afstand zijn
Daar waar onver-taal-baar niet bestaat
en overal ligt uitgespreid
op kleurige markten vol regenbogen
en weemoedige zigeunertonen
daar tussen het geroezemoes
en slierten van vloeibare muziek
daar zit mijn meester,
op een kleurig tapijtje
naar me te glimlachen
en fluistert:
“al wat je zegt
is teveel...”

'Kameleon'...

2010-08-31T21:13:00.007+02:00

Op 'n dag hing de kameleon, zoals gewoonlijk op warme dagen, te zonnen aan de grijze muur op het zuiden. Plots dacht hij opgemerkt te hebben dat het groen aan de overkant iets minder groen leek, en de bloemen minder kleurig… Ach, dacht hij, de zon geeft wellicht wat minder van zijn licht vandaag…
Bij valavond, toen het iets koeler werd legde hij zich te slapen tussen de nog heerlijk warme stenen waar hij al sedert heel lang zijn „legertje‟ had gemaakt. Er groeide wat mos bovenop.
En toen het ochtend werd trok hij dan weer naar zijn vast „hangplekje‟ om zo nu en dan een vlieg of een voorbijtrekkende kever te verschalken met zijn bliksemsnelle tong.
‟s Middags, toen de zon op z‟n hoogst stond, dacht hij op te merken dat het groen aan de overkant nòg iets minder groen was geworden en de bloemen nòg wat minder kleurig.
Toen er een mus op de muur landde vroeg hij haar of ze ook had gemerkt dat de planten en bloemen wat fletser, wat grijzer waren geworden. De mus had „welnee‟ geantwoord, fladderde even „adieu‟ met haar rechtervleugeltje en vloog verder. Misschien zien mussen wel niet zo goed als kameleons bedacht hij, sloot zijn oogjes en begon een middagslaapje.
En ‟s avonds kroop hij weer tussen de warme stenen…
De volgende ochtend kon hij zijn oogjes niet geloven: het groen en de bloemen aan de overkant waren nu écht wel grijs en bijna kleurloos!
Op dat ogenblik kwam kleine uil aanvliegen, riep even „dju‟ en zette zich vlakbij op ‟n takje.
"Vriend uil", zei de kameleon, "vriend uil", "wat zie jij aan de overkant"? De uil zei dat hij het felle groen zag, en de mooie,
kleurige bloemen. "Waarom vraag je me dat eigenlijk"? vroeg kleine uil.
Kameleon aarzelde even en vertelde over zijn ogen, die…
"Dan ben je kleurenblind", zei kleine uil, "gewoon kleurenblind"; "je wéét dat er kleuren zijn, maar je ziet ze niet; dat is alles…"; "weet je, soms zie ik de dingen te scherp, en dat is ook wat".
Dàt kon kameleon zich niet voorstellen…
"Kom", zei kleine uil, "zet je bij me, dan vertel ik je precies en in geuren en kleuren hoe het er aan de overkant uit ziet".
Zo zaten ze uren knusjes bij mekaar. En toen het al wat later op de avond werd namen ze afscheid.
"Dag kleurige kameleon, ik vlieg ervandoor, tot morgen dan…"
"Dag grijze uil, mijn vriend, tot morgen dan…"
En toen kameleon lag te sussen tussen z‟n stenen droomde hij van de heerlijke kleuren die z‟n vriend zo mooi… "Kleur én blind", Dàt kon kameleon zich niet voorstellen…
Hij verschoot even van zijn eigen snurkgeluidjes en viel terug in slaap.
...

...

2009-10-02T12:17:00.003+02:00

“Nachtvlinders”,
zei de dagvlinder
“ze bestaan niet”.

“Dagvlinders”,
zei de nachtvlinder
“ze bestaan niet”.

“Dag Pauwoogje”,
fluisterde
het Nachtpauwoogje

en fladderde verder.

---

...

2009-08-09T10:50:00.003+02:00

"Zoveel schoonheid rondom",

zei de rups,

"daarvan zal ik nog lang genieten";

En ze spon zich

een cocon.

---

...

Kijk,

2009-07-19T16:38:00.001+02:00

Kijk,

licht briesje.

onder wolken

langs verre regenbogen

schuift het lage landschap.

Zonsondergang;

pasteltinten-rijk.

---

....

....If...

2009-07-03T11:26:00.001+02:00

If you run away,

then, one day

you 'll meet

yourself

on the same place.

---

...libereco....

2009-06-23T16:42:00.002+02:00

De rups

gebonden aan 't blad

De vlinder

verbonden met de bloem

Gierzwaluwen

hoog in de lucht.

...secret...

2009-05-28T12:44:00.003+02:00

Alleen de kikker weet

waar de schoonheid

van de lotusbloem

ontspringt....

......

(Toen sloeg de reiger toe....)

---------

2009-05-18T09:30:00.001+02:00

Ergens, heel diep in een bos zaten bij valavond een uil en een nachtegaal samen op ’n tak van een oude eik.
Toen de nachtegaal een lied begon te zingen werd de uil er weer zeer ontroerd door.
“Nachtegaal”, zei de uil, “nachtegaal, ik hoor je zo graag zingen, telkens weer zo mooi…, waarover zing je nu weer vriend?”
De nachtegaal stopte even tussen twee strofes en zei: “Dat is eenvoudig; nu zing ik over jou, m’n vriend, over de prachtige manier van je vlucht, je roep in het donker en je mooie grijze vederdos.”
Toen werd het de uil helemaal teveel…
Hij kwam héél dicht bij de nachtegaal zitten en, terwijl de nachtegaal de volgende strofe inzette, begon hij een begeleidend baslijntje te brommen…
Het was eenvoudig, voelden ze, en heel mooi…
Ze keken elkaar even aan en glimlachten, met in hun oogjes iets héél bijzonders…
___

uit: "speelgoedjes, minidroompjes en minder."

-------------

"Lente" (1980)

2009-05-10T22:58:00.003+02:00

De bijen;

ze zijn vertrokken...

De bloemen;

ze wiegen

wuivend na.

---

Voor Iemand...

2009-04-15T23:21:00.003+02:00

Je viel

uit de zon

in mijn schaduw.

Sindsdien zijn we

altijd samen.

-------

Name less...

2009-04-13T11:30:00.003+02:00

Ik ken de naam

van de bloem niet

die me mateloos aankijkt

vanuit de graskant

met haar tengere schoonheid.

Haar glimlach

weerspiegelt vrijheid

in mijn natte ogen.

-----

(ochtend)....en...

2009-04-09T07:46:00.004+02:00

…ergens,
in de verte
Licht
...en de stilte van de morgen
nodigt de merel

tot z'n eerste ochtendliedje...

------

Two Colors Black

2009-03-24T11:00:00.002+01:00

---------

...ssst,sst...stil, liefje,..

2009-03-23T08:27:00.003+01:00

...het beekje ritselt

langs oude stenen

de vrijheid in,

glashelder.

------

'Isn't that hapiness... -2-

2009-03-16T23:42:00.005+01:00

Toen ik de binnentuin inwandelde zag ik haar onmiddellijk zitten.
In de vroege lente is er een plekje waar je bijna de hele namiddag kan genieten van de eerste warme zonnestraaltjes; en net op dat plekje zat ze.
Toen ze me zag aankomen rechtte ze ietwat haar rug, glimlachte, en zei met haar frêle, zachte stemmetje: “Aha,dag gentleman, blij je te zien, hoe gaat het met je jongen?”
In haar haar zaten kleurige, kleine bloemetjes.
“Ja, zei ze ’t is weer lente” en ze keek met haar frivole oogjes recht in de mijne.
“…en ditmaal zijn ze het échte, ruik maar…”
Ik boog me en rook aan de bloemetjes; “ze ruiken naar groen”, zei ik, “fris, vers lentegroen”. Toen kusten we elkaar teder op de mond.

“Alweer ’n jaartje voorbij”, zei ze, “weet je nog dat het toen de dertiende maart was?”
“Natuurlijk”, zei ik, “natuurlijk, hoe zouden we dat kunnen vergeten?”
Ze glimlachte weer en ik zag aan haar ogen dat ze zich herinnerde, net als ik…

Dat ging toen zo:
Net wilde ze de de deur uit gaan toen ik kwam aangedrenteld…
“Kom, ik help je wel even; waar wil je zitten?”
“Vlak bij dat taxusboomje daar; je bent een echte gentleman jo, ’n echte”
Galant als ik ben zei ik “met plezier voor je gedaan, Madame”, en maakte een soort hoofs buigingkje voor ze. We barstten in lachen uit.
Ze had strobloempjes in d’r haar. “Bloempjes in je haren geweven?”, vroeg ik.
“Ja”, zei ze, “ik voel de lente en ik maak me dan wat op voor haar; wat is er mooier dan het lentebegin, voel jij dat dan niet?”
“Natuurlijk, zei ik, “natuurlijk”.
Ze nam mijn handen vast en trok me dicht naar zich toe.
Ze boog haar hoofd naar het mijne en gaf me ’n kus, vlak op mijn mond.
Haar kijkertjes waren zo vragend, zo mooi.
Ik kuste haar vlak op haar mondje.
We kusten elkaar…
“Gentleman”, zei ze stil, "gentleman".
“En jij", fluisterde ik, “jij bent 'Lentemeisje'”.
“Volgend jaar draag ik échte bloempjes in m’n haar.”
Haar glimlach; zalig…

Toen de zon alweer een eindje verder was geschoven en het frisser werd reed ik haar binnen, naar haar knusse kamertje in ’t rusthuis, mijn lieve lentevriendin van 89 jaartjes jong.
.
-----------

The Message - The Mission

2009-03-10T12:00:00.007+01:00

En toen ik vanochtend uiteindelijk dan bij mijn meester arriveerde zag ik een briefje aan de ingang hangen, waarop geschreven stond: “ga binnen, ik ben er niet”.

En toen ik binnenkwam zag ik op z’n zitmatje een glas kristalhelder water staan, én daarnaast lag een klein briefje met volgende tekst:

“Een tijdje geleden ging ik naar de grote rivier voor je, om dit glas te vullen met het nog erg niet-zuivere water dat komt aangespoeld uit snelstromende, alles op hun weg meesleurende, turbulente bergrivieren.”

”Als je bij me binnenkomt en het water in het glas ondertussen kristalhelder is geworden, ga er dan mee naar de rivier en geef het water aan de rivier terug.”

-----------

"Isn't that hapiness..." - 1-

2009-03-09T16:15:00.004+01:00

“Vandaag”, zei mijn wijze meester, “vandaag, vertel ik je een grapje.”
We kennen elkaar erg goed en weten beiden dat we weer een beetje ‘tristesse’ met elkaar mogen delen…

“Net voor je bij me kwam”, zei hij,” kwamen er twee gekken voorbijgewandeld:
“zegt de ene gek tegen de andere: ‘dénk jij dat ik een beetje gek ben?’”
“Na een korte stilte en enkele voetstappen verder antwoordt de andere gek: “ik dénk het…”
“En…waarom dénk je het?” vraagt de ene.
De andere antwoordt: “Je vraagt het me te dénken, dus dénk ik het…”

Ze wandelen naast elkaar een eindje verder en struikelen, pardoes, tegelijkertijd
over dezelfde stoeprand.
Ze keken elkaar even aan, lachten en zeiden tegelijkertijd: "gek hé !?"

--------

"Het raadsel..."

2009-03-06T23:38:00.003+01:00

Liefde.

Op ’n dag werd de monnik door zijn meester geroepen, dus ging hij op
reis.
Na een lange voetreis, doorheen onherbergzame gebieden en woestijnen kwam hij tenslotte bij de meester aan.
Ze glimlachten even naar elkaar en gingen samen zitten staren naar dezelfde bergtop, urenlang.
Toen zei de meester: “Vertel me van het raadsel dat je meebracht.”
En de monnik zei: “dit is het:
“als ík er ben, dan is ze er niet,” en, “als ìk er niet ben dan is ze er.”

De meester keek naar beneden en zei: “je bestofte, versleten sandalen,…ik vind ze mooi;”
Toen keken leerling en meester elkaar heel even in de ogen en glimlachten, omdat ze beiden wisten…

---------------

"Het scheppingsverhaal in ’t kort’’ ; volgens JimPensé

2009-03-05T19:32:00.004+01:00

In die tijd verbleef God op aarde…
Hij zat al urenlang aan de waterkant, onbeweeglijk voor zich uit te staren, daar waar alle rivieren samenstromen; en omdat hij het zó gewend was gelukkig te zijn begon hij zich te vervelen…
En om die ‘monotonie van het geluk’ te doorbreken begon hij met vanalles in zijn omgeving te experimenteren…en uiteindelijk dus ook met zichzelf.
En plots was God verdwenen.
Met één luide, formidabel denderende knal, die nog eeuwenlang nagalmde in de ruimte, was hij in duizenden stukjes gevlogen…
Zó ontstonden mensen.
--------

'Life...', nagolore

2009-02-26T12:41:00.002+01:00

Life,
A way to
Wisdom.

Wisdom,
A way to live.

'Love; passion for everything'

2009-02-22T23:52:00.001+01:00

...zoiets ofzo....

2009-01-29T19:20:00.003+01:00

...niet alle kabouters

hebben een houten hart

zei het houtwormpje...

---

...niet alle kabouters

hebben een gouden hart

zei het hartendiefje...

---

...de kabouter

hij lachte

in z'n duimpje.

van steen?

"NO WORDS"

2009-01-28T16:19:00.002+01:00

Name less

2009-01-18T15:44:00.002+01:00

...

2009-01-05T18:25:00.004+01:00

De godganse dag had ze zich geamuseerd met het uitzoeken van het beste plaatsje om het schouwspel mee te maken. Tenslotte had ze een zacht blaadje uitgekozen, hoog in de berkenboom, met uitzicht op het westen.
En toen het dagje op z’n einde liep en het zonnetje naar het westen afboog…toen gebeurde het; de horizon kreeg van de zon haar àllermòòiste palet van kleurtjes toebedeeld…
“En dat ik dit mag bewonderen en meemaken!”, riep ze uit, en ze pinkte een traantje van geluk weg.
Toen stierf het eendagsvliegje.

Moedertje mees ontdekte het verse lijkje;
pikte het van het blaadje af en bracht het met grote spoed naar haar laatste rustplaats; een klein mezenmaagje.

Het uiltje had het allemaal zien gebeuren, terwijl het met zijn snavel aan het pelsje van een spitsmuis had zitten trekken...
“Gelukkig dat ik jou heb”, zei het uiltje en peuzelde verder.

Toen was het al bijna helemaal donker.

-----

uit: “Speelgoedjes, minidroompjes en minder.”

...

2008-11-23T21:43:00.002+01:00

De winter

hij sneeuwt

witte wind

vederstil…

Inti-(ea)macy.

2008-11-22T23:31:00.007+01:00

“Ik pluk natuur”
zei zij.
“Carpe diem”
zei hij.
.

“Ik voel me zò dicht bij jou”
zei ze.
“Ik voel me òòk zo dicht bij mezelf”

zei hij.

....

2008-11-21T20:21:00.002+01:00

De herfst schildert
haar landschap,
zonder penseel.

___

....

2008-11-20T21:36:00.004+01:00

"De kameleon heeft, buiten andere, twee bijzondere eigenschappen om de kunst van het leven te beoefenen en dat zijn: bliksemsnel te kunnen veranderen en al even bliksemsnel toe te happen".
--------------

...'fatah morganah"....

2008-11-19T20:39:00.004+01:00

Daar stond hij dan,
Alleen, helemaal alleen,
De laatste Afrikaan,
in woestijn
Afrika
met in de verte
de laatste kale baobab…
en verder horizont
van steen en zand.
Roerloos,

droog als kurk
versteend, verschrompeld,
Nauwelijks leesbare lippen,
prevelend, schor:
"nu heb ik alleen god nog…,
alleen hij is nog over…".

fatale morgana

...wat...

2008-10-27T18:41:00.002+01:00

…wat te zeggen…
…hoe te zeggen…
.

’n gedichte gedachte,
’n verdichte gedachte,
brengt
’n gedachte dichterbij,
dichter bij

vanbinnen

"Waiting for...."

2008-10-20T19:16:00.000+02:00

Echt....?

2008-10-18T20:09:00.002+02:00

Al vroeg na zijn geboorte was de pientere kabouter zich beginnen afvragen of hij wel echt bestond ; of hij wel écht denken kon en voelen en de wijde wereld écht in kon kijken…
Op zekere dag landde een kleine bonte specht op z’n linkerschouder en hakte vakkundig in op ’s kabouters neusje,…tok, tok, tok…“Au”, riep de kabouter luid, “au!” en zag dat het spechtje zich snel ‘uit de vleugels’ maakte…

....

(uit: "Speelgoedjes, minidroompjes en minder".)

...

2008-10-10T15:12:00.005+02:00

En op zekere dag sprak God tot het eendagsvliegje: "Ik geef je 'n dagje méér te leven; vlieg, wat denk je daarvan?".

Héél even was het stil...

"Ach", zei het vliegje, "nu vraag je me wat zeg...,hoe moet ik dàt nou doen..., je vraagt me een dagje minder intens te leven..."

Héél even was het stil...

"Ja", zei God, "dat is waar; gelijk heb je..."

Dus brachten ze één dagje samen door....,

hééél dicht bij mekaar...

...

(uit:"Speelgoedjes, minidroompjes en minder)

à la mode de Tagore.

2008-10-07T11:31:00.004+02:00

Vriend,

als ik naar je kijk,

dan zie ik je tranen vanbinnen.

Het zijn de parels

uit de gouden oesterschelp

die je hart is.

Kom,

laat ons samen

wandelen

langs de rivier

die ons verbindt.

dichter...

2008-10-06T11:25:00.001+02:00

Dichter bij de taal,

ik,

sprakeloos.

...

2008-10-01T11:58:00.001+02:00

“Je ziet er beeldig uit”,
zei de stille dichter.
De vlinder kleurde
helemaal rood…

…
(uit: speelgoedjes, minidroompjes en minder)

Hieroglyphs - A.D.2008

2008-10-01T11:43:00.003+02:00

"Discover"

2008-09-30T22:28:00.002+02:00

...Forêt de Freyr... (herfst)

2008-09-21T10:15:00.001+02:00

...en in de diepte van het woud

kille herfstnevels...

Kabouters

slurpen hete bosthee.

Traag zwevende stilte,

helder als glas.

...

2008-09-09T20:55:00.002+02:00

Watching for ...

2008-09-08T11:58:00.005+02:00

...castors in 'Les Tailles',..."they sent their duck...", so I... ;-)

...

2008-08-27T16:14:00.002+02:00

...

2008-08-26T17:08:00.001+02:00

Ik,
ben op zoek
Zoek. Een gedroomd verhaal.
Een verhaal dat ik droomde, en waarvan ik toen zei: ‘dit vergeet ik niet; ik schrijf ’t morgen wel even op ’n blaadje… ‘
Een gedroomd verhaal dat zoek is…
Of…’n gedicht misschien…
ergens verloren gelegd
tussen gedachten en andere hersenspinseltjes…
verzinseltjes…
Of…droomde ik gewoon dat ik droomde……

My friend, the woodcutter's home.....

2008-06-09T10:25:00.002+02:00

....

2008-05-08T15:57:00.001+02:00

Ga in je gedachten naar Istanbul.

Bel me als je er bent.

......

2008-05-07T15:55:00.000+02:00

Hoe leer je 'n vis zwemmen op het droge?

...Leren lezen...

2008-05-01T10:34:00.003+02:00

Mijn grootouders langs moederszijde waren landbouwers. Ze bezaten een kleine boerderij in de Noorderkempen. Naast de boerderij waren twee kleine huisjes aangebouwd die door mijn grootouders werden verhuurd aan de pas-getrouwden van het gezin, voor een ‘zacht huurprijsje’.
…en zo kwam het dat mijn ouders op het eind van WO2 in zo’n huisje trokken, begonnen aan het ’stichten’ van een gezinnetje en ik prompt het team kwam versterken…
Het werk op de boerderij werd gedaan door mijn grootmoeder, een grote struise vrouw, en de nog thuiswonende kinderen. Dikwijls kwamen ook nog de al getrouwde kinderen een handje toesteken.
Zij zorgden voor de vier koeien, een vijftal varkens, het zaaien en planten van tarwe, mais, groenten en aardappelen en het oogsten, kortom; het zwaardere werk. Mijn grootvader, een klein, mager, pezig ventje deed het lichtere werk: hij zorgde voor de kippen, de konijnen en…zijn duiven.
Tussen de twee oorlogen in had hij een longziekte gekregen; er werd ‘gefluisterd’ dat het tbc was…en ernstig dus…en zéker geen comedie… (een boer die niet op z’n veld stond en zijn tijd doorbracht in een zetel naast de Leuvense stoof…)
Omdat mijn ouders ‘buitenhuis’ werkten en mijn grootvader tòch altijd thuis was werd hij gepromoveerd tot mijn kinderoppas. Van de tijd vooraleer ik naar het eerste leerjaar ging
herinner ik me nog dat we samen in de veranda zaten en vliegen vingen aan de ramen. Hij was daar een expert in; hij miste ze bijna nooit, zittend of in de vlucht… Er stond een kapotte Duitse tank op het erf samen met nog andere militaire attributen en een eind verder was er een krater van een ontplofte V1-raket. Daar vertelde hij soms wel eens over, maar ik verstond er maar weinig van…,ik voelde wél aan dat het over érge dingen ging. Als ik dan plots iets héél anders vroeg leek het me wel of hij van érgens terugkwam. Het werd dan even héél stil…Op zondag mocht ik mee naar zijn duivenkot de duiven binnenlokken met gefluit, kom-kom-geroep en rammelen met mais in een conservenblikje.
En zo kwam de tijd van het éérste leerjaar er aan… Leren lezen en schrijven was aan de orde van de dag. Schoonschrift; tussen de lijntjes leren schrijven; schuin maar niet te schuin, de h niet te hoog en de g niet te laag; zéker niet over dat rode ’schreefje’ gaan… Vooraleer ‘pap’ uit te spreken élk lettertje spellen: p-a-p, k-i-p, m-e-s, … Dus zat ik elke dag aan de lange, door mijn grootmoeder met een borsteltje afgeschuurde, blank-houten tafel en… met bijzonder grote belangstelling van mijn grootvader te oefenen in het verwerven van taal en teken.
“Nòg eens”, zei hij, “nog eens”, en “nog eens” én “aanwijzen waar ge zijt; precies aanduiden waar ge zijt! ” ”Welke letter is dat daar?” ”Welk woord? waar staat dat, waar?” “Nòg eens…”
“En nù schrijven…traag, en zeg precies wàt ge schrijft, welke letter; uitspreken ook…”
En zo ging dat maar door…
Na enige tijd kwam mijn grootvader op de proppen met een weekblad, waarin ik mijn grootmoeder al had zien zitten lezen. Hij hield het blad voor mijn neus en vroeg me om “die grote letters daar van boven” te lezen… En ik maar spellen en spellen….”z-o-n-d-ag-s-v-r-i-e-iee-n-d”; “zon-dags-vriend”.
“Niet te rap jongen! Opnieuw! Toon elke letter met je wijsvinger, élke letter en uitspreken!”
“Z-o-n……”
“Goed, goed! Wààr staat zon? en waar staat dag? en waar staat vriend? en wijs elke letter van zondag aan, élke letter!”
En zo ging dat maar door…
Na enige tijd kwam hij aangedrenteld met een of andere krant en moest ik daar eerst de titels van lezen en spellen, en dan de ondertitels, en daarna ‘n tekst bij een of andere foto… Ik herinner me nog het woord “duivensport”. Dat woord zorgde voor enige verwarring: ik beweerde dat ik ‘duiven-sport’ las en hij zei me dat ik eens goed moest kijken, goed kijken of daar geen ‘duifensport’ moest staan…”duif en sport” kon toch ook?. Dat zorgde in mijn kopje voor enige verwarring; ik begreep het niet zo goed…
En zo ging dat maar door…
Op ‘n dag kwam ik bij hem binnen en zak ik hem in “de zondagsvriend” kijken…Dat had ik hem nog nooit zien doen… Gewoonlijk was het grootmoeder die in de krant of de zondagsvriend zat te lezen en soms ook wel eens wat voorlas…
Het was vele maanden later, of misschien wel een jaar, toen de postbode een brief bezorgde met linksboven in drukletters een naam met daaronder een adres en rechtsonder als bestemmeling de naam van een van mijn nonkels.
Toen enige tijd later mijn grootmoeder binnenkwam zei hij ” er is een brief van de notaris uit Merksem voor onze R., hij is aangenomen voor ‘t werk…”
Ik herinner me nog dat ik mijn grootmoeder hoorde zeggen: “maar Fons toch, hoe kunt gij dat nu weten? Ge kunt geen letter lezen…” Hoe weet ge dat nu? Geef mij eens die brief…”
Tot haar grote verbazing moest ze haar ventje gelijk geven…
Mijn grootvader knipoogde naar me en glimlachte daarbij heel fijntjes….
We hebben het nooit aan iemand verteld, maar tòen wisten we dat we samen hadden leren lezen.

Onze vriend 'the pope' in 't land van uncle sam...

2008-04-17T20:43:00.006+02:00

't is weer schoon ende stichtelijk wat hij daar placht uit te brengen over de schandalen met de pedofiele pastoorkes en meer van dat gespuis. Excuses naar de slachtoffertjes? Nee gij! Het pedofilieschandaal is VOOR DE KERK een bron van diepe beschaamdheid en groot lijden. "HET IS NIET EENVOUDIG GEWEEST OM OP DEZE SITUATIE TE REAGEREN!"
Mededogen en aandacht voor de slachtoffers moet NU de prioriteit krijgen!
En nu komt het! De MAAR, of wat dacht je?
Pope vindt dat de actie van de katholieke kerk van een 'bredere context' moet worden voorzien. Volgens de wijze man valt de zonde van sexueel misbruik binnen de sexuele moraal van de Amerikaanse samenleving.
"Welke zin heeft het om over bescherming van het kind te spreken als op de dag van vandaag in vele gezinnen via ruim toegankelijke media naar porno en geweld kan worden gekeken?" "Iedereen heeft een rol te spelen om een solide morele opvoeding tge geven aan zowel jongeren als ouderen", aldus de katholieke herder.
-----
Moraal v/h verhaal?
Deze keer hebben we de schandalen niet eenvoudig onder de mat kunnen vegen en 't heeft ons nog véél geld gekost ook! Om dan nog niet te spreken van het groot aantal van onze 'beminde gelovigen' dat er de brui aan gaf en verontwaardigd onze bouwsels links liet liggen godverdomme!
We zijn schuldig, enfin, dat kunnen we niet ontkennen, MAAR wij niet alléén hé, of wat dacht ge! Onze brave, devote rokkendragers hebben dan wel een hoopje beloftes afgelegd, maar dat zijn ook maar mensen hé! Nee nee, de maatschappij is minstens zo schuldig! En sommige kinderen hebben zekers ook wel aanleiding gegeven; ge kent dat...
Ja ja, deze keer hebben we 't duur moeten betalen!
Godverdomme, fratres, blijf in 't vervolg met jullie ...oten van die kinderen af! En als ge 't dan toch niet kunt laten, doe het dan met volwassenen of onder mekaar, gelijk in onze kloosters en onze seminaries, en langer geleden de colleges...
Enfin, ge zijt verwittigd hé: hou 't binnenskamers!
Geen vragen nee? Dank u, en 'verlaat de kerk op tijd' hé...
(hahaha) wij, geestigen, sorry, geestelijken, mogen toch 's lachen zeker...

Vanwege uw herder, die zijn geloftes ook heeft afgelegd...., wat zei ik 'afgelegd'? opzij gelegd? in alle geval 'k heb beloftes gedaan, oké?

....

...

2008-04-16T09:52:00.001+02:00

...holderdebolder...

2008-04-15T19:55:00.005+02:00

de dronken kabouter viel van de helling;

rolde holderdebolder het grote bos in...

De sterretjes knipoogden.

(uit: speelgoedjes, minidroompjes en minder)

..Zen...

2008-04-02T09:38:00.005+02:00

de boot

de zee

De zee

de boot

en ik

De boot

in de zee

in de boot

in de zee

De boot

en de zee

De zee

Allleen nog de zee

alleen nog zee

alleen zee

zee...

(Gent, 1980)

2008-04-02T09:31:00.006+02:00

Ergens,

alleen,

in de ommekant

van de waanzin;

de lichte spelonk

der werkelijkheid,

leef ik.

Tussen adem en brood

tussen schim en wortel

altijd.

...vauit het struikgewas...

2008-03-28T18:56:00.005+01:00

De reiger spiedt roerloos

naar kikker, pad of muis.

De valk kijkt toe

en bidt geruisloos verder.

...en...

2008-03-20T17:28:00.004+01:00

hoe blaas je jezelf weg in een spiegel...?

...en...

2008-03-14T12:49:00.002+01:00

...

zet jezelf

aan de oever

van de stroom

die je geest is...

...zomaar....een vervolgje...

2008-03-13T22:54:00.000+01:00

en toen de vlinder daar zo roerloos

liggen bleef,

zei het roosje:

"en ik, ik, die zòveel van je hield...";

en mompelde het leeuwenbekje

iets héél treurigs...

Het vergeet-me-nietje

vergat heel even

zichzelf.

---

(uit: speelgoedjes, minidroompjes en minder)

...zomaar...

2008-03-09T23:29:00.007+01:00

...en op 'n dag

viel een vlinder

uit de lucht,

zomaar

op 'n kleurig zomers

bloemenperkje,

dood.

De druppel

op 'n blaadje vlakbij,

was nog niet eens verdampt ...

---

(uit: speelgoedjes, minidroompjes en minder)

'Goddelijk' nieuws !

2008-03-09T10:23:00.002+01:00

Mr Pope van de katholieken en zijn gerespecteerde islamvrienden hebben besloten samen te komen om te praten over de mogelijkheid van een fusie van beide godsdiensten in de nabije toekomst; dit in navolging van de huidige trends van overnames en fusies in de bedrijfswereld.
Benieuwd wat god daarvan denkt en of hij zijn ‘fiat’ zal geven… Amen.

disso....

2008-02-25T23:42:00.003+01:00

les yeux -là
mon ami
qui te regardent
ce sont les miens.

les mains -là
mon amie
qui te caressent
ce sont les miens.

Je suis chez toi là
et moi...ici...
Je vie
dans des rêves.

...tja,...

2008-02-21T22:24:00.002+01:00

En hoog in de eikenboom sprong een eekhoorn van tak naar tak.
Eén ervan zei krak, brak en plofte vlak naast de stam op de grond.
En daar beneden liep een mier voorbij, die mompelde: “en na gedonder komt er regen”.

---
(uit: speelgoedjes, minidroompjes en minder)

...

2008-02-21T21:59:00.003+01:00

Ik ben een V.I.P.

in m'n eigen leventje...

ja ja...

ha ha...

...

2008-02-13T09:06:00.002+01:00

Als je niet weet

waarheen je gaat,

hoe kan je dan

verkeerd lopen?

...

2008-01-26T17:25:00.000+01:00

De vogels zweven,

ze zijn in de wolken...

de schildpad ligt te zonnen.

...

2008-01-26T17:21:00.000+01:00

Geruisloos vliegt de uil

door 't stille bos...

'n kabouter slaapt op 't mos.

Love, love, love...

2008-01-16T20:26:00.000+01:00

De spin van de liefde

houdt je gevangen

in je eigen web...

op 'n dag word je

opgepeuzeld.

...Geloven?... 2

2008-01-15T20:38:00.000+01:00

Ik?

ikke?

Och ik,

ik ben maar 'n mensje;

'k heb geen god

om in te geloven.

...Geloven?...

2007-11-19T22:10:00.000+01:00

Geloven is een zo verschrikkelijk ernstige zaak....,

daarom begin ik er zelfs niet eens aan.

Dromen dromen

2007-10-06T22:10:00.000+02:00

Reality, a book of dreams.

Geen woorden meer
Om van te dromen
Om mee te dromen.
Geen dromen nog

om te verwoorden...

...amnesia...? ... 7 okt 2006 ?

2007-10-03T11:36:00.000+02:00

nu ben ik
nu ben ik alweer
nu was ik alweer
toen was ik
nu ben ik
daarnet was ik wie ben ik?

nu was ik was ik ?
mijn naam…o…o ja…
eh…what’s in a name…hihi…
watch in a name…
what a name…
what? A name?
ben ik van was?
Was ik? ben ik?
Nu weet ik het
Nu wist ik het
Nu weet ik het niet meer…
ik in de war? waar? waarin de war? haar in de war... ik, nar, in de war hihi!
Nu weet ik het even weer:
Toen wist ik het
Daarnet wist ik het even
weet ik nu
Wat? Was ik kwistig?
Nu weet ik dat ik het wist;
Dat wist ik zonet niet;
Nu weer heel even wel…. Vervolgt…..(vervolgd? …ik?)------ik was alweer

Dag.

2007-10-03T11:27:00.001+02:00

Dag bonsai, ik ben weg;
Ik vertrek
Om nooit meer weer te komen.
We vormden elkaar
weet je…
al die jaren samen…(tussen leven en dood)
wij; jij en ik,
een vlinder,
die naar zijn winterverblijven vertrekt;
voor altijd…
dag boompje, dag bonsai.

'uitspraken'

2007-09-17T20:03:00.000+02:00

"Uitleg is onzin."

Th. Bernhardt.

...onderweg...........(theatertekst voor solist) (9.12.'93)

2007-09-17T19:38:00.000+02:00

Hier ben ik
hier ben ik
hier ben ik.

hier?

schijn
waarschijn
maar... schijn?
waarschijnlijk niet.
als het ware...
al het wàre
tenware
ik spiegel
ik, spiegel.

Waar is hij
die ik ben?
slechts met moeite
te zien.

Zien?
Ik keek naar mezelf
en léék gewoon dezelfde.

Overal woon ik
nergens woon ik...

tenzij...

in een spiegel
waaruit ik klim
ik klim...

bespiegeling

ik blaas mezelf weg
ik
weg?

wegens waan...
nergens naar...

Hier ben ik...

Onderweg;
ervandoor en wég...
weg...

Te dood
om nog te kunnen
sterven.

Ik in de spiegel ik me....

2007-09-16T17:14:00.000+02:00

Ben ik het,
ik,
die in de spiegel kijk,
of is het de spiegel
die mij bekijkt;
in mij kijkt,
binnenkijkt, binnengluurt...
Schijn,
spiegeling, weerschijn,
weer schijn

waarschijnlijk?

"Dit"

2007-09-15T19:58:00.000+02:00

Dit bericht schrijf ik uitsluitend om dit te schrijven, niets anders...
Als ik dit zou schrijven om iets anders dan zou ik dit niet uitsluitend moeten schrijven,
maar iets ànders,... anders...

Minitheater 4

2007-05-11T16:19:00.000+02:00

Ik ging mijn dochtertje van school halen

en liep achteloos langs de kerk in de buurt,

toen de gedachte bij me opkwam:

"Lieve God!,

vanaf 't moment dat we

je hebben uitgevonden

begonnen de zonden..."

Tien minuten later.

We lopen langs hetzelfde kerkportaal,

mijn kleuter en ik...

"Papa", vraagt ze

"hebben wij Jezus geschept,

of heeft hij dat zelf gedaan?"

---

(eerste lj.)

Minitheater 3

2007-04-20T16:06:00.000+02:00

"Paps", zei mijn dochtertje.
"Ja kindje?"
"Ik hoorde mama vandaag door de telefoon aan iemand zeggen: 'ge weet tocht, verliefd zijn...ge ziet alles door 'n roze bril hé...' En...papa, is dat waar?"
"Ewel kindje, ik denk er ongeveer ook zo over als ons mama, ja..."
--
Twee dagen later.
Papa haalt z'n dochtertje van school.
Onderweg diept ze haar zonnebrilletje op en vraagt: "pap, is dat roze?"
Ik zei: "ja, dat gaat er wel naartoe ja...dat ziet er roze uit..."
Ze zet het brilletje op haar neus, kijkt me door de gekleurde venstertjes aan
en zegt: "dan ben ik nu een beetje op jou verliefd, hé papske?"
--
(derde kleuterklasje)

Minitheater 2

2007-03-13T15:54:00.001+01:00

De schooldag is alweer voorbij en pa en dochter lopen handje in hand naar huis...
"Papa, dat Irakees jongetje dat bij ons in de klas zit, Ahmedje, weet ge wat die zegt? Die roept soms allemaal akbarrrr, allemaal akbarrr.... Juf Tina zegt dat dat Alaah Akbarrr moet zijn, en dat dat wil zeggen dat Allaah een grote god is. Paps, hebt gij Allaah al gezien?"
"Nee kindje, die heb ik nog nooit gezien..."
"Zou hij groter zijn dan gij, papa?"
"Dat weet ik ook niet..."
"En Jezus dan...is die ook groot papa?"
"Ze zullen alletwee wel even groot zijn denk ik."
"Maar papa, gij zijt toch ook groot hé? Misschien komen we Allah wel eens tegen in onze straat.
"Dat kan toch hé papa?"

Doek.

(derde kleuterklasje)

Minitheater 1

2007-02-26T15:39:00.000+01:00

Zoontje: "Ik wil samimi op mijn boterham, lekkere samimi!"
Papa: "Het is niet samimi, maar salàmi, hoeveel keer moet ik je dat nog
zeggen!"
Zoontje: "Samimi!!"
Papa: "Salàmi!!"
Zoontje: "En ik zeg tóch samimi!!"
Dochtertje tegen haar broer: "Ge weet toch dat papa altijd een toontje
hóger wilt..."
Mama: "Kinderen, gaat ge nu éindelijk beginnen eten!"

Doek.

(uit de tijd toen mijn kinderen nog klein waren en ik iets groter...)

'n Doel...

2006-08-05T00:37:00.001+02:00

23-08-2006
"Doel..." Juli 2006.
Ik lag met mijn bootje al enkele dagen in de haven te wachten op gunstiger wind om verder te zeilen. Ondertussen hield ik me bezig met wat schiemanswerk, onderhoud, lezen en met het uitpluizen van een of andere handleiding van de boordinstrumenten, om de onvermoede mogelijkheden van dergelijke toestellen verder te ontdekken.Plots hoorde ik een vrouwenstem roepen: "dààr, dààr, naast die ketch, daar is nog een plaats vrij!" Ik keek op en zag een zeilboot langzaam in de richting van de vrije ligplaats naast me varen. Ik sprong op de steiger en hielp even bij het aanmeren. Schipper en vrouw bedankten me voor de hulp, trokken hun natte zeilkleding uit en verdwenen in de kajuit.Na enige tijd kwamen ze weer te voorschijn. Ze hadden alletwee een knalgele t-shirt aan, met daarop, in donkerblauwe letters, de naam van hun scheepje: "Dolfijn". Op hun blauwe petjes stond een klein, geel dolfijntje afgebeeld.Onder de kleppen van die petjes zag ik twee dezelfde zonnebrillen; met van die donkere, reflecterende glazen waarin de toeschouwer zichzelf ziet weerkaatst in plaats van de ogen van de brildrager. Over oogcontact gesproken...Ik zag het hoofd van de vrouw enigzins achterover hellen, waaruit ik afleidde dat ze wat in de hoogte keek. Ik giste dat haar ogen de vlaggetjes in mijn mast bekeken; en ja hoor, daar kwam het dan: "we zijn van dezelfde club", zei ze.Inderdaad, we droegen beide het bekende gele, driehoekige vlaggetje aan bakboord in de mast. "Wij zijn van Blankenberge", zei ze. "Ik van Nieuwpoort", antwoordde ik.Er viel even een stilte."En...waar trek jij naartoe?", vroeg de schippervan de Dolfijn. Ik kreeg de kans niet om te zeggen dat ik 'n dagje of twee in de haven wilde blijven: de stad eens bezoeken, een lekker etentje op de dijk... een wandelingetje...enfin, gewoon genieten,...niksen, sight-seeing, slenteren..."Je moet een doel hebben", zei hij, "anders kom je nergens!". "Morgenvroeg rond vijf uur vertrekken we!""Zo vroeg al?!", opperde zijn vrouw; "hebben we dan al stroom mee?""De stroom, ge weet dat ik daar geen rekening mee hou; stroom of geen stroom, we vertrekken!""Ja", zei ze , en de twee spiegeltjes voor haar ogen keken mijn richting uit, "we doen élk jaar een nieuwe haven aan, en dit jaar zal het Camaret zijn...". Er zat een subtiele zucht in de toonaarde van dat zinnetje."Weet ge dat liggen?, vroeg de schipper ietwat uitdagend. "Zijt ge daar al gewèèst?"."Nee, daar nog niet," replikeerde ik, " maar wel in Brest; we lagen aangemeerd nabij het Oceanografisch Museum van Cousteau...""O jaaa, Oceanopolis", zei z'n vrouw, "daar zou ik wel naartoe willen; ik heb gehoord dat het erg interessant en mooi is !..""Dàt kunnen we doen als we nog tijd over hebben, maar éérst Camaret, dàt is ons doel dit jaar!"Ik zag haar héél even de schouders optrekken."En...", vroeg hij, "waar trok jij weer naartoe?""Misschien een oversteekje naar England", zei ik, "Dover en dan zo afzakken naar Rye, Newhaven of Brighton of misschien weer eens Wight bezoeken, Cowes..."Toen ik de volgende ochtend mijn hoofd uit de kajuit stak was de ligplaats naast me vrij; Dolfijn was dus richting zuidwaarts vertrokken: Boulogne, Le Havre, Cherbourg en zo naar Bretagne; Camaret..."Je moet 'n doel hebben..."De zuidwester die al enkele dagen waaide was 's nachts weer toegenomen tot 6 Beaufort; dat is geen fris briesje meer, maar een sterke bries... Met zo'n weer zal onze Dolfijn het niet voor de wind hebben wist ik.Rond de middag wandelde ik langs de kade de stad in. Ik passeerde een jachthaven die zich dichter bij de stad bevindt en keek achteloos naar de bezoekersstijger. Die bleek volzet met jachten die op beter weer wachtten...Helemaal aan de buitenzijde aangemeerd lag zowaar onze Dolfijn te dobberen... langszij een Nederlands zeiljacht met een rechthoekig kleurig clubvlaggetje in de mast..."Je moét 'n..."

"Indian Mourning Song" - dec.1997

1997-12-22T22:40:00.002+01:00

Little Sister "White Feather"

you went before

your children

and me.

Teardrops fell

from trees in the mist;

messengers from the sun

behind the clouds.

Is n't all one?

A track in white frozen snow

and silent crows in the treetops;

you went away; a way; your way.

Little Sister "White Feather"

we are the greateful,

for the messages you send us

from the heavens:

how to live,

how to die.

When the drums of our hearts

will stop beating,

one by one, one by one

we 'll be there, we 'll be there

carried by the winds.
.

Because all is one

All is one

The echoes still live;

your voice,

from mountaintop to mountaintop

from sun to sea.

We are grateful

for the messages

you send us from the heavens;

how to live

how to die.

---

....voor jou....

1997-02-02T23:00:00.000+01:00

Ik had willen doodgaan met je,
voor je,
samen.
Maar net vroeg onze dochter "papa, wat eten we vandaag?",
en onze zoon zei: "je koffie staat klaar".

Ik dacht, ik moet nog even wachten...
wat voor een gedachte!
...