XPERIMENS TOO

...on life and other dreams...

woensdag 23 september 2015

Closing time !
Open the doors !

zondag 5 juli 2015

ica...

...er is geen mand,
zei de comediant,
en hij viel....

zaterdag 5 mei 2012

'plop...'

'n druppel
valt
in de plas

waaruit hij
verdampt was.


---

zaterdag 14 januari 2012

..dee-tee...

twee ééntjes: één elfje
drie tweetjes: drie eendjes
één eentje en twéé elfjes...
één eentje en twee eendjes...
......

dinsdag 6 september 2011

...sunset....

De zon,


toont haar mooiste kleurenwaaier,


als ze verdwenen is.


-

donderdag 7 oktober 2010

'Smile'


In de verre nevels,
van weten en zijn
daar leeft mijn meester;
daar waar tijd noch afstand zijn
Daar waar onver-taal-baar niet bestaat
en overal ligt uitgespreid
op kleurige markten vol regenbogen
en weemoedige zigeunertonen
daar tussen het geroezemoes
en slierten van vloeibare muziek
daar zit mijn meester,
op een kleurig tapijtje
naar me te glimlachen
en fluistert:
“al wat je zegt
is teveel...”

----

uit: 'Oostelijke vertellingkjes'

dinsdag 31 augustus 2010

'Kameleon'...

Op 'n dag hing de kameleon, zoals gewoonlijk op warme dagen, te zonnen aan de grijze muur op het zuiden. Plots dacht hij opgemerkt te hebben dat het groen aan de overkant iets minder groen leek, en de bloemen minder kleurig… Ach, dacht hij, de zon geeft wellicht wat minder van zijn licht vandaag…
Bij valavond, toen het iets koeler werd legde hij zich te slapen tussen de nog heerlijk warme stenen waar hij al sedert heel lang zijn „legertje‟ had gemaakt. Er groeide wat mos bovenop.
En toen het ochtend werd trok hij dan weer naar zijn vast „hangplekje‟ om zo nu en dan een vlieg of een voorbijtrekkende kever te verschalken met zijn bliksemsnelle tong.
‟s Middags, toen de zon op z‟n hoogst stond, dacht hij op te merk
en dat het groen aan de overkant nòg iets minder groen was geworden en de bloemen nòg wat minder kleurig.

Toen er een mus op de muur landde vroeg hij haar of ze ook had gemerkt dat de planten en bloemen wat fletser, wat grijzer waren geworden. De mus had „welnee‟ geantwoord, fladderde even „adieu‟ met haar rechtervleugeltje en vloog verder. Misschien zien mussen wel niet zo goed als kameleons bedacht hij, sloot zijn oogjes en begon een middagslaapje.
En ‟s avonds kroop hij weer tussen de warme stenen…
De volgende ochtend kon hij zijn oogjes niet geloven: het groen en de bloemen aan de overkant waren nu écht wel grijs en bijna kleurloos!
Op dat ogenblik kwam kleine uil aanvliegen, riep even „dju‟ en zette zich vlakbij op ‟n takje.
"Vriend uil", zei de kameleon, "vriend uil", "wat zie jij aan de overkant"? De uil zei dat hij het felle groen zag, en de mooie,
kleurige bloemen. "Waarom vraag je me dat eigenlijk"? vroeg kleine uil.
Kameleon aarzelde even en vertelde over zijn ogen, die…
"Dan ben je kleurenblind", zei kleine uil, "gewoon kleurenblind"; "je wéét dat er kleuren zijn, maar je ziet ze niet; dat is alles…"; "weet je, soms zie ik de dingen te scherp, en dat is ook wat".
Dàt kon kameleon zich niet voorstellen…
"Kom", zei kleine uil, "zet je bij me, dan vertel ik je precies en in geuren en kleuren hoe het er aan de overkant uit ziet".
Zo zaten ze uren knusjes bij mekaar. En toen het al wat later op de avond werd namen ze afscheid.
"Dag kleurige kameleon, ik vlieg ervandoor, tot morgen dan…"
"Dag grijze uil, mijn vriend, tot morgen dan…"
En toen kameleon lag te sussen tussen z'n stenen droomde hij van de heerlijke kleuren die zijn vriend zo mooi… "Kleur én blind"..., dàt kon kameleon zich niet voorstellen…
Hij verschoot even van zijn eigen snurkgeluidjes en viel terug in slaap.

...

uit: 'speelgoedjes, minidroompjes en minder'

vrijdag 2 oktober 2009

...

“Nachtvlinders”,
zei de dagvlinder
“ze bestaan niet”.

“Dagvlinders”,
zei de nachtvlinder
“ze bestaan niet”.


“Dag Pauwoogje”,
fluisterde
het Nachtpauwoogje
en fladderde verder.
---
...

zondag 9 augustus 2009

...

"Zoveel schoonheid rondom",
zei de rups,
"daarvan zal ik nog lang genieten";
En ze spon zich
een cocon.
---
...

zondag 19 juli 2009

Kijk,

Kijk,
licht briesje.
onder wolken
langs verre regenbogen
schuift het lage landschap.
Zonsondergang;
pasteltinten-rijk.
---
....

vrijdag 3 juli 2009

....If...

If you run away,
then, one day
you 'll meet
yourself
on the same place.
---

dinsdag 23 juni 2009

.......

De rups
gebonden aan 't blad
-
De vlinder
verbonden met de bloem
-
Gierzwaluwen
hoog in de lucht.
-

donderdag 28 mei 2009

...secret...

Alleen de kikker weet
waar de schoonheid
van de lotusbloem
ontspringt....
......
(Toen sloeg de reiger toe....)
---------

maandag 18 mei 2009

Ergens, heel diep in een bos zaten bij valavond een uil en een nachtegaal samen op ’n tak van een oude eik.
Toen de nachtegaal een lied begon te zingen werd de uil er weer zeer ontroerd door.
“Nachtegaal”, zei de uil, “nachtegaal, ik hoor je zo graag zingen, telkens weer zo mooi…, waarover zing je nu weer vriend?”
De nachtegaal stopte even tussen twee strofes en zei: “Dat is eenvoudig; nu zing ik over jou, m’n vriend, over de prachtige manier van je vlucht, je roep in het donker en je mooie grijze vederdos.”
Toen werd het de uil helemaal teveel…
Hij kwam héél dicht bij de nachtegaal zitten en, terwijl de nachtegaal de volgende strofe inzette, begon hij een begeleidend baslijntje te brommen…
Het was eenvoudig, voelden ze, en heel mooi…
Ze keken elkaar even aan en glimlachten, met in hun oogjes iets héél bijzonders…

___

uit: "speelgoedjes, minidroompjes en minder."

-------------

zondag 10 mei 2009

"Lente" (1980)

De bijen;
ze zijn vertrokken...
De bloemen;
ze wiegen
wuivend na.
---

woensdag 15 april 2009

Voor Iemand...

Je viel
uit de zon
in mijn schaduw.
Sindsdien zijn we
altijd samen.
-------

maandag 13 april 2009

Name less...

Ik ken de naam
van de bloem niet
die me mateloos aankijkt
vanuit de graskant
met haar tengere schoonheid.
.
Haar glimlach
weerspiegelt vrijheid
in mijn natte ogen.
-----

donderdag 9 april 2009

(ochtend)....en...

…ergens,
in de verte
Licht
...en de stilte van de morgen
nodigt de merel
tot z'n eerste ochtendliedje...
------

dinsdag 24 maart 2009

Two Colors Black


---------

maandag 23 maart 2009

...ssst,sst...stil, liefje,..

...het beekje ritselt
langs oude stenen
de vrijheid in,
glashelder.
------

maandag 16 maart 2009

'Isn't that hapiness... -2-

Toen ik de binnentuin inwandelde zag ik haar onmiddellijk zitten.
In de vroege lente is er een plekje waar je bijna de hele namiddag kan genieten van de eerste warme zonnestraaltjes; en net op dat plekje zat ze.
Toen ze me zag aankomen rechtte ze ietwat haar rug, glimlachte, en zei met haar frêle, zachte stemmetje: “Aha,dag gentleman, blij je te zien, hoe gaat het met je jongen?”
In haar haar zaten kleurige, kleine bloemetjes.
“Ja, zei ze ’t is weer lente” en ze keek met haar frivole oogjes recht in de mijne.
“…en ditmaal zijn ze het échte, ruik maar…”
Ik boog me en rook aan de bloemetjes; “ze ruiken naar groen”, zei ik, “fris, vers lentegroen”. Toen kusten we elkaar teder op de mond.


“Alweer ’n jaartje voorbij”, zei ze, “weet je nog dat het toen de dertiende maart was?”
“Natuurlijk”, zei ik, “natuurlijk, hoe zouden we dat kunnen vergeten?”
Ze glimlachte weer en ik zag aan haar ogen dat ze zich herinnerde, net als ik…

Dat ging toen zo:
Net wilde ze de de deur uit gaan toen ik kwam aangedrenteld…
“Kom, ik help je wel even; waar wil je zitten?”
“Vlak bij dat taxusboomje daar; je bent een echte gentleman jo, ’n echte”
Galant als ik ben zei ik “met plezier voor je gedaan, Madame”, en maakte een soort hoofs buigingkje voor ze. We barstten in lachen uit.
Ze had strobloempjes in d’r haar. “Bloempjes in je haren geweven?”, vroeg ik.
“Ja”, zei ze, “ik voel de lente en ik maak me dan wat op voor haar; wat is er mooier dan het lentebegin, voel jij dat dan niet?”
“Natuurlijk, zei ik, “natuurlijk”.
Ze nam mijn handen vast en trok me dicht naar zich toe.
Ze boog haar hoofd naar het mijne en gaf me ’n kus, vlak op mijn mond.
Haar kijkertjes waren zo vragend, zo mooi.
Ik kuste haar vlak op haar mondje.
We kusten elkaar…
“Gentleman”, zei ze stil, "gentleman".
“En jij", fluisterde ik, “jij bent 'Lentemeisje'”.
“Volgend jaar draag ik échte bloempjes in m’n haar.”
Haar glimlach; zalig…

Toen de zon alweer een eindje verder was geschoven en het frisser werd reed ik haar binnen, naar haar knusse kamertje in ’t rusthuis, mijn lieve lentevriendin van 89 jaartjes jong.
.
-----------

dinsdag 10 maart 2009

The Message - The Mission



En toen ik vanochtend uiteindelijk dan bij mijn meester arriveerde zag ik een briefje aan de ingang hangen, waarop geschreven stond: “ga binnen, ik ben er niet”.

En toen ik binnenkwam zag ik op z’n zitmatje een glas kristalhelder water staan, én daarnaast lag een klein briefje met volgende tekst:

“Een tijdje geleden ging ik naar de grote rivier voor je, om dit glas te vullen met het nog erg niet-zuivere water dat komt aangespoeld uit snelstromende, alles op hun weg meesleurende, turbulente bergrivieren.”


”Als je bij me binnenkomt en het water in het glas ondertussen kristalhelder is geworden, ga er dan mee naar de rivier en geef het water aan de rivier terug.”

-----------
uit: 'Oostelijke vertellingkjes'

maandag 9 maart 2009

"Isn't that hapiness..." - 1-

“Vandaag”, zei mijn wijze meester, “vandaag, vertel ik je een grapje.”
We kennen elkaar erg goed en weten beiden dat we weer een beetje ‘tristesse’ met elkaar mogen delen…

“Net voor je bij me kwam”, zei hij,” kwamen er twee gekken voorbijgewandeld:
“zegt de ene gek tegen de andere: ‘dénk jij dat ik een beetje gek ben?’”
“Na een korte stilte en enkele voetstappen verder antwoordt de andere gek: “ik dénk het…”
“En…waarom dénk je het?” vraagt de ene.
De andere antwoordt: “Je vraagt het me te dénken, dus dénk ik het…”

Ze wandelen naast elkaar een eindje verder en struikelen, pardoes, tegelijkertijd
over dezelfde stoeprand.
Ze keken elkaar even aan, lachten en zeiden tegelijkertijd: "gek hé !?"


--------
uit: 'Oostelijke vertellingkjes'

vrijdag 6 maart 2009

"Het raadsel..."

Liefde.
Op ’n dag werd de monnik door zijn meester geroepen, dus ging hij op
reis.
Na een lange voetreis, doorheen onherbergzame gebieden en woestijnen kwam hij tenslotte bij de meester aan.
Ze glimlachten even naar elkaar en gingen samen zitten staren naar dezelfde bergtop, urenlang.
Toen zei de meester: “Vertel me van het raadsel dat je meebracht.”
En de monnik zei: “dit is het:
“als ík er ben, dan is ze er niet,” en, “als ìk er niet ben dan is ze er.”

De meester keek naar beneden en zei: “je bestofte, versleten sandalen,…ik vind ze mooi;”
Toen keken leerling en meester elkaar heel even in de ogen en glimlachten, omdat ze beiden wisten…


---------------
uit: 'Oostelijke vertellingkjes'

donderdag 5 maart 2009

"Het scheppingsverhaal in ’t kort’’ ; volgens JimPensé



In die tijd verbleef God op aarde…
Hij zat al urenlang aan de waterkant, onbeweeglijk voor zich uit te staren, daar waar alle rivieren samenstromen; en omdat hij het zó gewend was gelukkig te zijn begon hij zich te vervelen…
En om die ‘monotonie van het geluk’ te doorbreken begon hij met vanalles in zijn omgeving te experimenteren…en uiteindelijk dus ook met zichzelf.
En plots was God verdwenen.
Met één luide, formidabel denderende knal, die nog eeuwenlang nagalmde in de ruimte, was hij in duizenden stukjes gevlogen…
Zó ontstonden mensen.
--------

donderdag 26 februari 2009

'Life...', nagolore

Life,
A way to
Wisdom.

Wisdom,
A way to live.

zondag 22 februari 2009

donderdag 29 januari 2009

...zoiets ofzo....

...niet alle kabouters
hebben een houten hart
zei het houtwormpje...
---
...niet alle kabouters
hebben een gouden hart
zei het hartendiefje...
---
...de kabouter
hij lachte
in z'n duimpje.
van steen?

woensdag 28 januari 2009

zondag 18 januari 2009

maandag 5 januari 2009

...

De godganse dag had ze zich geamuseerd met het uitzoeken van het beste plaatsje om het schouwspel mee te maken. Tenslotte had ze een zacht blaadje uitgekozen, hoog in de berkenboom, met uitzicht op het westen.
En toen het dagje op z’n einde liep en het zonnetje naar het westen afboog…toen gebeurde het; de horizon kreeg van de zon haar àllermòòiste palet van kleurtjes toebedeeld…
“En dat ik dit mag bewonderen en meemaken!”, riep ze uit, en ze pinkte een traantje van geluk weg.
Toen stierf het eendagsvliegje.

Moedertje mees ontdekte het verse lijkje;
pikte het van het blaadje af en bracht het met grote spoed naar haar laatste rustplaats; een klein mezenmaagje.

Het uiltje had het allemaal zien gebeuren, terwijl het met zijn snavel aan het pelsje van een spitsmuis had zitten trekken...
“Gelukkig dat ik jou heb”, zei het uiltje en peuzelde verder.

Toen was het al bijna helemaal donker.


-----


uit: “Speelgoedjes, minidroompjes en minder.”

zondag 23 november 2008

...

De winter

hij sneeuwt

witte wind

vederstil…
.

zaterdag 22 november 2008

Inti-(ea)macy.




“Ik pluk natuur”
zei zij.
“Carpe diem”
zei hij.
.

“Ik voel me zò dicht bij jou”
zei ze.
“Ik voel me òòk zo dicht bij mezelf”
zei hij.
.

vrijdag 21 november 2008

....

De herfst schildert
haar landschap,
zonder penseel.
___

donderdag 20 november 2008

....

"De kameleon heeft, buiten andere, twee bijzondere eigenschappen om de kunst van het leven te beoefenen en dat zijn: bliksemsnel te kunnen veranderen en al even bliksemsnel toe te happen".
--------------

woensdag 19 november 2008

...'fatah morganah"....

Daar stond hij dan,
Alleen, helemaal alleen,
De laatste Afrikaan,
in woestijn
Afrika
met in de verte
de laatste kale baobab…
en verder horizont
van steen en zand.
Roerloos,
droog als kurk
versteend, verschrompeld,
Nauwelijks leesbare lippen,
prevelend, schor:
"nu heb ik alleen god nog…,
alleen hij is nog over…".
.
fatale morgana

maandag 27 oktober 2008

...wat...


…wat te zeggen…
…hoe te zeggen…
.

’n gedichte gedachte,
’n verdichte gedachte,
brengt
’n gedachte dichterbij,
dichter bij
vanbinnen

maandag 20 oktober 2008

zaterdag 18 oktober 2008

Echt....?

Al vroeg na zijn geboorte was de pientere kabouter zich beginnen afvragen of hij wel echt bestond ; of hij wel écht denken kon en voelen en de wijde wereld écht in kon kijken…
Op zekere dag landde een kleine bonte specht op z’n linkerschouder en hakte vakkundig in op ’s kabouters neusje,…tok, tok, tok…“Au”, riep de kabouter luid, “au!” en zag dat het spechtje zich snel ‘uit de vleugels’ maakte…
....
(uit: "Speelgoedjes, minidroompjes en minder".)

vrijdag 10 oktober 2008

...

En op zekere dag sprak God tot het eendagsvliegje: "Ik geef je 'n dagje méér te leven; vlieg, wat denk je daarvan?".
Héél even was het stil...
"Ach", zei het vliegje, "nu vraag je me wat zeg...,hoe moet ik dàt nou doen..., je vraagt me een dagje minder intens te leven..."
Héél even was het stil...
"Ja", zei God, "dat is waar; gelijk heb je..."
Dus brachten ze één dagje samen door....,
hééél dicht bij mekaar...
...
(uit:"Speelgoedjes, minidroompjes en minder)

dinsdag 7 oktober 2008

à la mode de Tagore.

Vriend,
als ik naar je kijk,
dan zie ik je tranen vanbinnen.
.
Het zijn de parels
uit de gouden oesterschelp
die je hart is.
.
Kom,
laat ons samen
wandelen
langs de rivier
die ons verbindt.

maandag 6 oktober 2008

dichter...

Dichter bij de taal,
ik,
sprakeloos.

woensdag 1 oktober 2008

...

“Je ziet er beeldig uit”,
zei de stille dichter.
De vlinder kleurde
helemaal rood…



(uit: speelgoedjes, minidroompjes en minder)

Hieroglyphs - A.D.2008


dinsdag 30 september 2008

zondag 21 september 2008

...Forêt de Freyr... (herfst)

...en in de diepte van het woud
kille herfstnevels...
Kabouters
slurpen hete bosthee.
.
Traag zwevende stilte,
helder als glas.

dinsdag 9 september 2008

...


woensdag 27 augustus 2008

...


dinsdag 26 augustus 2008

...

Ik,
ben op zoek
Zoek. Een gedroomd verhaal.
Een verhaal dat ik droomde, en waarvan ik toen zei: ‘dit vergeet ik niet; ik schrijf ’t morgen wel even op ’n blaadje… ‘
Een gedroomd verhaal dat zoek is…
Of…’n gedicht misschien…
ergens verloren gelegd
tussen gedachten en andere hersenspinseltjes…
verzinseltjes…
Of…droomde ik gewoon dat ik droomde……

Blogarchief